Attack of the shopaholics

Dat het druk zou worden wist ik wel maar zo druk. Het is van 11 uur tot 18 uur, vandaag tot 22 uur een constante stroom van winkelende wolven. Met graaihanden. Een rij bij de kassa bestaat niet. Iedereen gooit het voor je neer. We weten nieteens altijd wie we laten betalen. We doen 3 tot 4 transacties per minuut per kassa. Bijvullen is voor een aantal artikelen bijna niet mogelijk, het word gewoon uit je handen gegraaid. De trolly's barsten uit hun voegen. Alle trolly's overvol met daar bovenop nog vele tassen. Kinderen worden uit de kinderwagens gehaald en de kinderwagens worden overvol geladen. De wolven lopen zo krom, gebukt onder een lading tassen waar je u tegen zegt. De wolven geven tijdens beursbezoek niets om hun uiterlijk, hoe vetter het lijf hoe strakker de legging. De zweetplekken op kleding lijkt wel nieuwe mode. Kleurcombinatie's bestaan niet meer. Het is gewoon leuk om te zien. Onderling hebben we, ondanks dat we op ons tandvlees lopen, gigantisch veel pret. Nog drie dagen hebberige graaiende wolven. Nog 3 dagen lubberende blubberende lijven. Nog 3 dagen veel pret.

De eerste dag in de gekte

Wat een drukte, we hadden niet meer met winkelend publiek te maken maar met hebberige wolven. Trolly's vol, de wolven konden het bijna niet meer tillen. Gelukkig wel veel gelachen met de dames. Iedereen is vrolijk. Voor ons was het, naast het in de stand staan ook druk met vullen. Al laverend tussen de trolly's, met dozen vol met goederen is een kunst op zich. Onderling hebben we ook veel pret gehad. Uiteraard met het " keuren" van het publiek. Fashionstatements werden niet gezet. We hebben oons verbaast hoe sommige dames erbij durfde te lopen. We wisten niet of we medelijde moesten hebben of dat we ze voor hun lef moesten bewonderen. Ook was het leuk om naar de heren te kijken. Bij hun leek het wel een wedstrijd chagerijnig kijken. De een nog erger dan de ander. Kortmom een leuke maar vermoeiende dag. Morgen weer heb er zin in.